این مقاله را به جهت شروع همکاری با مجله اینترنتی بلاگچین و به عنوان عضوی از شورای نویسندگانش آماده کرده بودم، اما به دلیل به تعویق افتادن انتشار شماره نخست مجله، به صورت پست زیر در اختیار علاقمندان هنر گرافیک قرار می دهم:

یادم می آید سال ها پیش زمانی که خواستم به همه اعلام کنم که واسه دانشگاه رشته گرافیک رو انتخاب کردم، خیلی از دور و بری هام هنوز نمی دونستن که گرافیک با اون ماده معدنی که ازش مغزیه مداد درست می کنند - یعنی گرافیت - یا اون سنگ تزیینی ساختمان - یعنی گرانیت - فرق داره!

ما هم نمی مانیم، همه می روند...

ای کاش اگر هم همه می روند، کم کم دل ما را با خود ببرند...!

بشنوید از نوای دل او:

دلم گرفت ای هم نفس
پرم شکست تو این قفس
تو این غبار . تو این سکوت
چه بی صدا . نفس نفس

از این نامهربونی ها
دارم از غصه می میرم
رفیق روز تنهایی .
یه روز دستاتو می گیرم

تو این شب گریه می تونی
پناه هق هقم باشی
تو ای همزاد همخونه
چی میشه عاشقم باشی؟

دوباره من دوباره تو
دوباره عشق . دوباره ما

دو هم نفس . دو هم زبون
دو همسفر . دو همصدا

تو ای پایان تنهایی
پناه آخر من باش
تو این شب مرگی پاییز .
بهار باور من باش

بذار با مشرق چشمات .
شبم روشنترین باشه
میخوام آیینه خونه
با چشمات همنشین باشه

دلم گرفت ای هم نفس
پرم شکست تو این قفس
تو این غبار . تو این سکوت
چه بی صدا . نفس نفس

تا بعد...